Tegengestelde Meningen van een post-raciale samenleving

Nadat Barack Obama won de presidentsverkiezingen vond ik mezelf in gesprekken met witte mensen die naast zich. In hun gedachten de verkiezing van een zwarte president betekende dat we echt hadden droom van dr. King's en Amerika opgenomen was geworden een natie waar de mensen zijn niet "beoordeeld op de kleur van hun huid, maar door de inhoud van hun karakter." Ergens op 4 november hadden we uitgegroeid tot een zogenaamde 'post-raciale samenleving. " Maar mijn zwarte vrienden en ik zijn die niets van weten. We zien de Obama voorzitterschap als veelbelovend, maar geloof racisme is springlevend en nog steeds een belangrijke factor in het Amerikaanse leven.

Nu is er niet te ontkennen dat een groot deel van de mensen, Black and White, zijn optimistisch over de Obama voorzitterschap. Maar ik denk dat de bron van de respectieve optimisme komt uit verschillende plaatsen. Zo, hier zijn twee van de vele sms-berichten van Black vrienden die ik heb ontvangen kort na Obama was geprojecteerd als de winnaar van de verkiezing:

"Rosa zat dus Martin kon. Martin lopen liep dus Obama kon. Obama lopen liep zodat we kunnen vliegen."

"Ze wilden niet om ons onze 40 ha en een muilezel, dus we namen 50 staten en een Witte Huis."

Ik betwijfel Witte mensen stuurden die types van tekstberichten naar elkaar op 4 november, en alle gekheid op een stokje, zowel berichten spreken boekdelen over de manier waarop zwarte mensen zien het 'post-raciale samenleving. "

Ondertussen denk ik de reactie van fair-minded mensen naar het Witte Obama de verkiezingen valt in een van twee categorieën. Of ze denken, "Obama vertegenwoordigt een nieuwe dag, en het laat zien dat racisme is niet een belangrijke factor in het dagelijks leven van zwarte mensen." Of ze geloven dat "Obama's verkiezing niet het einde betekenen van racisme, maar het betekent wel dat zwarten en blanken kunnen nauwer samen te werken om volledig einde raciale onrechtvaardigheid in de Amerikaanse samenleving."

Hoewel de eerste gedachte is een nobel een, het is wild naïef. Aan de andere kant denk ik de tweede reactie op een nauwkeurige beoordeling van de dingen - zo lang als je een 500 voet inziens worden. Dingen Messier, echter, als je de begane grond.

Historisch gezien vanaf de Abolitionist beweging van de jaren 1800 door de Civil Rights beweging van de jaren 1960, zijn er belangrijke voorbeelden van zwarten en blanken samen te werken aan een rechtvaardiger maken-Amerika plaats, maar die inspanningen primair behandeld in het wetgevingsproces rijk. Het idee is dat zodra Zwarte mensen werden dezelfde kansen als witte mensen gegeven, zou allemaal perziken en room. De Obama voorzitterschap is eigenlijk het hoogtepunt van deze lijn van denken. Maar als je naar een groot aantal lage inkomens zwarte gemeenschappen vandaag zijn er nog talloze problemen.

De post-raciale mentaliteit die de Obama-team lijkt te projecteren, is dat de problemen die voorvallen met een laag inkomen zwarte gemeenschappen hoeft niet te worden aangesproken als "ras" problemen. In zijn inmiddels beroemde 'A More Perfect Union "speech, Obama zei:" Het vereist alle Amerikanen om te beseffen dat je dromen niet hoeven te komen ten koste van mijn dromen, dat investeren in de gezondheid, welzijn en onderwijs van zwart en bruine en witte kinderen zullen uiteindelijk alle hulp van Amerika slagen. "

Ik denk toespraak van Obama was ontworpen om verheffend voor de post-raciale tijdperk en voor de doeleinden van de campagne was. Het probleem is het niet op het feit dat zwarte mensen en blanke mensen hebben verschillende verhalen in Amerika. Of zoals Obama zegt, willen we investeren in het onderwijs van zwarte en bruine en witte kinderen we moeten erkennen dat deze kinderen cultureel verschillende behoeften kunnen hebben.

Ons boek, Still I Rise: A Graphic geschiedenis van de Afro-Amerikanen is een goede primer op de worstelingen en overwinningen van de zwarte bevolking in Amerika en doet dit, denk ik, zonder verdeeldheid. In ons boek maken we melding van een man genaamd Carter G. Woodson auteur van The Mis-onderwijs van de neger. In dit klassieke boek gepubliceerd in 1933, Woodson beweert dat zwarte kinderen in Amerika zijn niet geleerd African American (toen Negro) geschiedenis en als zodanig uitsluitend worden opgeleid in Wit cultuur en afhankelijk te zijn van blanken. Nu is dit misschien wel een Overgeneralisatie maar boek Woodson doet resoneren met veel zwarte mensen en zijn boek werpt interessante vragen op. Echter, in het post-raciale tijdperk, zoals geponeerd door sommigen, zoals boeken Woodson of "Breaking the Chains of Psychological Slavernij" door Na'im Akbar kan verder worden geduwd om de marges, omdat ze zouden kunnen worden geacht tot verdeeldheid of verouderd. Immers, "Obama is nu de Voorzitter, kun je doen wat je wilt" is de post-raciale kwestie van mentaliteit.

Voor mij is een dergelijke mentaliteit schadelijk is.

Een verhaal: mijn vrouw Taneshia is de uitvoerend directeur van het Trenton Downtown Association en elk jaar viert TDA Trenton, New Jersey's verdiepingen geschiedenis als het keerpunt van de Revolutie Oorlog met de naam van een evenement "Week Patriot's". Dit jaar, in afwachting van de bevestiging van Obama voorzitterschap, Taneshia opdracht vier zwarte mannen, allen gekleed in koloniale kledij, het lezen van de Verklaring van Onafhankelijkheid. Het was een krachtig beeld te meer omdat ten tijde van de Revolutie, net als de opstandige kolonisten mensen van Afrikaanse afkomst ook getracht de onafhankelijkheid van hun onderdrukkers. Het werd goed ontvangen door de aanwezigen, maar Taneshia werd gevraagd door een opgietvloeistoffen verslaggever, "Waarom heb je gekozen om te benadrukken dat alle lezers waren zwart?" De verslaggever gevolgd door te zeggen dat we in een post-raciale samenleving en Obama de verkiezingen over onze gemeenschappelijkheden niet onze raciale verschillen.

Voor mij toont dat de paradox van de 'post-raciale tijdperk "denken. Ondanks de oprechte optimisme vele witte mensen denken dat het betekent dat wanneer we samenwerken om een aantal van de samenleving enorme problemen die we niet meer hoeven te spreken expliciet over ras op te lossen. Overwegende dat voor veel zwarte mensen het betekent dat we meer openlijk over ras en hoe we onze ervaringen en verhalen kunt gebruiken om turnaround veel van de problemen in onze gemeenschappen te spreken.

De komende vier jaar moet ons vertellen welk perspectief de overhand heeft.

Copyright (c) 2009 Roland Laird co-auteur van Still I Rise: A Graphic geschiedenis van de Afro-Amerikanen

Rate Article

Related Videos
Play Video How to Play In This River by Black Label Society	Play Video Learn about Black History Month	Play Video Guitar Hero 4 - Stillborn by Black Label Society	Play Video In deze rivier-Guitar Hero 2	Play Video Hoe te spelen Fast Southern Rock Guitar Licks in de stijl van Zakk Wylde

Hieronder zijn meer artikelen met betrekking tot het bovenstaande artikel uit het "Nieuws en Maatschappij" artikel categorie.

Mensen die geïnteresseerd zijn in het bovenstaande artikel "Opposing Views van een post-raciale maatschappij" zijn ook geïnteresseerd in de gerelateerde artikelen hieronder opgesomd: